→ دیوان شمسمولانا
مولانا
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
رباعی شمارهٔ ۱آن دل که شد او قابل انوار خدا←رباعی شمارهٔ ۲آن شمع رخ تو لگنی نیست بیا←رباعی شمارهٔ ۳آن کس که ترا نقش کند او تنها←رباعی شمارهٔ ۴آن لعل سخن که جان دهد مرجان را←رباعی شمارهٔ ۵آن وقت که بحر کل شود ذات مرا←رباعی شمارهٔ ۶آواز ترا طبع دل ما بادا←رباعی شمارهٔ ۷از آتش عشق در جهان گرمی‌ها←رباعی شمارهٔ ۸از بادهٔ لعل، ناب شد گوهر ما←رباعی شمارهٔ ۹از خاک ندیده تیره ایامان را←رباعی شمارهٔ ۱۰از ذکر بسی نور فزاید مه را←رباعی شمارهٔ ۱۱افسوس که بیگاه شد و ما تنها←رباعی شمارهٔ ۱۲انجیرفروش را چه بهتر جانا←رباعی شمارهٔ ۱۳اول به هزار لطف بنواخت مرا←رباعی شمارهٔ ۱۴ای آنکه چو آفتاب فرد است بیا←رباعی شمارهٔ ۱۵ای آنکه نیافت ماه شب گرد ترا←رباعی شمارهٔ ۱۶ای اشک روان بگو دل‌افزای مرا←رباعی شمارهٔ ۱۷ای باد سحر خبر بده مر ما را←رباعی شمارهٔ ۱۸ای چرخ فلک به مکر و بدسازی‌ها←رباعی شمارهٔ ۱۹ای خواجه به خواب درنبینی ما را←رباعی شمارهٔ ۲۰ای داده بنان گوهر ایمانی را←رباعی شمارهٔ ۲۱ای در سر زلف تو پریشانی‌ها←رباعی شمارهٔ ۲۲ای دریا دل تو گوهر و مرجان را←رباعی شمارهٔ ۲۳ای دل بچه زهره خواستی یاری را←رباعی شمارهٔ ۲۴ای دوست به دوستی قرینیم ترا←رباعی شمارهٔ ۲۵ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا←رباعی شمارهٔ ۲۶ای شب ، شادی همیشه بادی شادا←رباعی شمارهٔ ۲۷این آتش عشق می‌پزاند ما را←رباعی شمارهٔ ۲۸این روزه چو غربا ل ببیزد جان را←رباعی شمارهٔ ۲۹ای آنکه گرفت شربت از مشرب ما←رباعی شمارهٔ ۳۰با عشق روان شد از عدم مرکب ما←رباعی شمارهٔ ۳۱بر رهگذر بلا نهادم دل را←رباعی شمارهٔ ۳۲پرورد به ناز و نعمت آن دوست مرا←رباعی شمارهٔ ۳۳بیگاه شده است لیک مر سیران را←رباعی شمارهٔ ۳۴تا از تو جدا شده است آغوش مرا←رباعی شمارهٔ ۳۵تا با تو بوم نخسبم از یاری‌ها←رباعی شمارهٔ ۳۶تا چند از این غرور بسیار ترا←رباعی شمارهٔ ۳۷تا عشق ترا است این شکرخایی‌ها←رباعی شمارهٔ ۳۸تا کی باشی ز دور نظارهٔ ما←رباعی شمارهٔ ۳۹تا نقش خیال دوست با ماست دلا←رباعی شمارهٔ ۴۰جانا به هلاک بنده مستیز و بیا←
۱ از ۵۰صفحهٔ بعد ←