→ کساییکسایی
کسایی
ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱بگشای راز عشق و نهفته مدار عشق←شمارهٔ ۲آسمان خیمه زد از بیرم و دیبای کبود←شمارهٔ ۳جهان جای به تلخی است ، تهی بهر و پر دخت←شمارهٔ ۴مردم چو با ستور موافق بود به فعل←شمارهٔ ۵چون که یکی تاج و بَساک ملوک←شمارهٔ ۶رودکی ، استاد شاعران جهان بود←شمارهٔ ۷یکی جامه وین بادروزه ز قوت←شمارهٔ ۸با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست←شمارهٔ ۹باد و گردم نکرد زشتی هیچ←شمارهٔ ۱۰از راستی تو خشم وری دانم←شمارهٔ ۱۱خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد←شمارهٔ ۱۲مرا گفت بگیر این و بزی خرم و دلشاد←شمارهٔ ۱۳افراز خانه ام ز پی بام و پوشش←شمارهٔ ۱۴لاله به غَنجار ، سرخ کرده همه روی←شمارهٔ ۱۵چندین حریر حُلّه که گسترد بر درخت←شمارهٔ ۱۶هزار آوا همی بر گل سراید←شمارهٔ ۱۷ز هول تاختن و کینه آختنش مرا←شمارهٔ ۱۸بر آمد ابر پیریت از بن گوش←شمارهٔ ۱۹سزد که دو رخ کاریز آب دیده کنی←شمارهٔ ۲۰آنچه به پیمانه تو را داده اند←شمارهٔ ۲۱کافور تو با لوس بود مشک تو با ناک←شمارهٔ ۲۲آن جهان را بدین جهان مفروش←شمارهٔ ۲۳ای دریغا که مورد زار مرا←شمارهٔ ۲۴دل شاد دار و پند کسایی نگاه دار←شمارهٔ ۲۵ای زدوده سایهٔ تو ز آینهٔ فرهنگ زنگ←شمارهٔ ۲۶زواله اش چو شدی از کمان گروهه برون←شمارهٔ ۲۷دل نرم کن به آتش و از بابزن مترس←شمارهٔ ۲۸نادیده هیچ مشک و همه ساله مشکبوی←شمارهٔ ۲۹چگونه سازم با او چگونه حرب کنم←شمارهٔ ۳۰تنی درست و هم قوت بادروزه فرد←شمارهٔ ۳۱تیز بودیم و کند گونه شدیم←شمارهٔ ۳۲نسوز نامرده ، ای شگفتی کار←شمارهٔ ۳۳عمر چگونه جهد از دست خلق←شمارهٔ ۳۴هول تاختن و کینه آختنْش مرا←شمارهٔ ۳۵کسی که سامهٔ جبار آسمان شکند←شمارهٔ ۳۶چنان مگوی ، ولیکن چنان نمای به خلق←شمارهٔ ۳۷این گنبد گردان که برآورد بدین سان←شمارهٔ ۳۸آسمان آسیای گردان است←شمارهٔ ۳۹خراس و آخر و خُنبه ببردند←شمارهٔ ۴۰می تند گرد سرای و در تو غُنده کنون←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←