→ شاه نعمت‌الله ولیشاه نعمت‌الله ولی
شاه نعمت‌الله ولی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
رباعی شمارهٔ ۸۱صد جان به فدای دلبران خواهم کرد←رباعی شمارهٔ ۸۲در مجلس ما به ترک می نتوان کرد←رباعی شمارهٔ ۸۳دل دوش دم از لطف الهی می زد←رباعی شمارهٔ ۸۴بیماری اگر کنی دوا به باشد←رباعی شمارهٔ ۸۵در هر آنی به ما عطایی بخشد←رباعی شمارهٔ ۸۶گر زان که گدا نماند آن سلطان ماند←رباعی شمارهٔ ۸۷هر چند که ظالمان همه جمع شوند←رباعی شمارهٔ ۸۸بی اسم کسی درک مسما نکند←رباعی شمارهٔ ۸۹یاری که چنان است خلیلش خوانند←رباعی شمارهٔ ۹۰این نقش خیال عالمش می خوانند←رباعی شمارهٔ ۹۱گر دیدهٔ دیگری خیالش بیند←رباعی شمارهٔ ۹۲ای دوست حجاب ما ز ما خواهد بود←رباعی شمارهٔ ۹۳تا هستی ما به ما عیان خواهد بود←رباعی شمارهٔ ۹۴داند عالم اگر نکو اهل بود←رباعی شمارهٔ ۹۵وجدان تو با وجود چندان نبود←رباعی شمارهٔ ۹۶آن روز که کار وصل را ساز آید←رباعی شمارهٔ ۹۷چون یوسف باد در چمن می آید←رباعی شمارهٔ ۹۸هر آینه ای که در نظر می آید←رباعی شمارهٔ ۹۹لطفش به کرم شهد و شهودم بخشید←رباعی شمارهٔ ۱۰۰دلدار مرا کشت حیاتم بخشید←رباعی شمارهٔ ۱۰۱نقشی و خیالیست که عالم خوانند←رباعی شمارهٔ ۱۰۲توحید عوام عاقلان می دانند←رباعی شمارهٔ ۱۰۳رندان ز وجود وز عدم دم نزنند←رباعی شمارهٔ ۱۰۴آبست که در شیشه شرابش خوانند←رباعی شمارهٔ ۱۰۵درد دل خسته دردمندان دانند←رباعی شمارهٔ ۱۰۶در پای تو سروران سر انداخته اند←رباعی شمارهٔ ۱۰۷از آتش عشق شمعی افروخته اند←رباعی شمارهٔ ۱۰۸یک عالم از آب و گل بپرداخته اند←رباعی شمارهٔ ۱۰۹ملک و ملکوت با هم آمیخته اند←رباعی شمارهٔ ۱۱۰خاک در میخانه مگر بیخته اند←رباعی شمارهٔ ۱۱۱هر باده که از حضرت الله دهند←رباعی شمارهٔ ۱۱۲رند آن باشد که میل هستی نکند←رباعی شمارهٔ ۱۱۳بی اسم کسی درک مسما نکند←رباعی شمارهٔ ۱۱۴گر علم به تعلیم الهی یابند←رباعی شمارهٔ ۱۱۵درویش و گدا مرتبهٔ جان چه کند←رباعی شمارهٔ ۱۱۶یاری که مدام این سخن را خواند←رباعی شمارهٔ ۱۱۷در عشق تو شادی و غمم هیچ نماند←رباعی شمارهٔ ۱۱۸هر دل که به ذوق سرمدی خواهد بود←رباعی شمارهٔ ۱۱۹فقری که از او غنای مطلق آید←رباعی شمارهٔ ۱۲۰آب است که جان ما از او می یابد←