سنایی
الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۴۱ - حکایتدر مناجات پیر شبلی گفت←بخش ۴۲ - فی‌التوکّلپی منه با نفاق بر درگاه←بخش ۴۳ - فی توکل العجوزحاتم آنگه که کرد عزم حرم←بخش ۴۴ - ایضاً فی‌التوکّلربع مسکون چو از طریق شمار←بخش ۴۵ - التمثّل فی‌الرؤیاء و تعبیره و هو ثمانون رؤیا عجیبةخلق تا در جهانِ اسبابند←بخش ۴۶ - فی رؤیا الأثواب و الأوانیجامهٔ کهنه رنج و اندوه است←بخش ۴۷ - فی رؤیا الصنّاعینمرد طبّاخ نعمت بسیار←بخش ۴۸ - فی رؤیا البهائمخر بود خادمی ولی کاهل←بخش ۴۹ - فی رؤیاء السّباعشیر خصمی مسلّط و مغرور←بخش ۵۰ - فی رؤیا النّیّرین والکواکب الخمسة السیّارةدیدن آفتاب را در خواب←بخش ۵۱ - فی تناقض الدارینعلّت روز و شب خور است و زمین←بخش ۵۲ - اندر ایثارهرچه داری برای حق بگذار←بخش ۵۳ - قصهٔ قیس‌بن عاصم رضی‌الله عنهآن زمان کز خدای نزد رسول←بخش ۵۴ - فی الاتحاددر جهان یک زیان چو سودِ تو نیست←بخش ۵۵ - در اتّصال بدو گویدچند گویی رسیدگی چه بُوَد←بخش ۵۶ - من اَمَنَ بطاعته فقد خَسَر خُسراناً مبیناروبهی پیر روبهی را گفت←بخش ۵۷ - من زَهَد فی‌الدّنیا وَجَد مُلکا لایبلیبود پیری به بصره در زاهد←بخش ۵۸ - فی صفة‌الزهد و الزّاهدزاهدی از میان قوم بتاخت←بخش ۵۹ - فی حُبّ الدُّنیا و صفة اهلههست شهری بزرگ در حدِِ روم←بخش ۶۰ - قالَ النّبیُّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ: فرغ َاللهُ تَعالَی عَنِ الخلْقِ وَ الخُلْق وَ الاَجَلِ وَ الرِّزْقِ؛ التمثیل فی نَحْنُ قَسَمْناهرچه آن کدخدای دکاندار←بخش ۶۱ - فصل فی شرائط صلوة الخمس والمناجات والتضرّع والخشوع والوقار والدعاءقال‌الله تعالی: الذین یؤمنون بالغیب و یقیمون الصلوة، و قال النّبی علیه‌السلام عند نزعه: و ما ملکت ایمانکم، و قال النّبی صلی اللّه علیه و سلم حبب الی من دنیاکم ثلاث: الطبیب والنساء و قرّة عینی فی‌الصلوة، و قال علیه‌السلام: من ترک الصلوة متعمداً فقد کفر و بین‌الاسلام والکفر ترک‌الصلوة، و قال: المصلی یناجی ربه، و قال علیه‌السلام لو علم المصلی من یناجی ما التفت و قال علیه‌السلام کن فی صلوتک خاشعا و قال علیه‌السلام: الصلوة نورالمؤمن، من اقام الصلوة اعطی الجنّة بالصلوة.←بخش ۶۲ - المثل فی الخشوع و حضور القلب فی الصّلوة قصّة امیرالمؤمنین علیه‌السّلامدر اُحد میر حیدر کرّار←بخش ۶۳ - فی الصّلوة و الرّغبةبارگی را بساز آلت و زین←بخش ۶۴ - التّمثیل فی تقصیر الصّلوةبوشعیب الاُبی امامی بود←بخش ۶۵ - فی‌الحمد والثناءدر دهان هر زبان که گویا شد←بخش ۶۶ - فی‌الافتقار والتحیّرِ فی صفاتهمستمع نغمت نیاز از دل←بخش ۶۷ - فی تأدیب صببان المکتب و صفة الجنّة والنّاراز پی راه حق کم از کودک←بخش ۶۸ - در مناجات گویدای روان همه تنومندان←بخش ۶۹ - فی کرمه و فضلهای خداوند قایم و قدّوس←بخش ۷۰ - فی الانابهای جهان آفرین جان آرای←بخش ۷۱ - فی الإخلاص و المخلصون علی خطرٍ عظیمٍچون ز درگاهِ تست گو می‌مال←بخش ۷۲ - فی قضائه و قدره و امره و صنعهداده از حکم تو تمنّی را←بخش ۷۳ - حکایتکور را گوهری نمود کسی←بخش ۷۴ - فی الشّوقاز پس این براق شوق بُوَد←بخش ۷۵ - فی نفی صفات المذمومِة عن‌الله تعالیدر حق حقّ غضب روا نبود←بخش ۷۶ - التمثیل فی‌الذی هو یُطعمنی و یَسقینباز را چون ز بیشه صید کنند←بخش ۷۷ - التمثیل فی معنی اولئک کالانعام بل هم اضلکرهّ‌ای را که شد سه سال تمام←بخش ۷۸ - فی الرضاء والتَّسلیمهست حق را ز بهر جان شریف←بخش ۷۹ - فی الحذر عن‌القدربندگان را که از قدر حذر است←بخش ۸۰ - فی الرضا والتسلیم بحکمه و قضائهابلقی را که رخ به خانهٔ اوست←