سنایی
الباب الخامس فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجح
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱ - فی فضیلة العلم، ذکر العلم اربح لانّ فضله ارجحفی‌العلم و درجة العلم و المتعلّم والسائل والمسئول، قال‌اللّٰه تعالی: والذین اوتوا العلم درجات، و قال ایضاً: قل هل یستوی الذین یعلمون والذین لایعلمون، قال النّبی علیه‌السّلام: العلماء ورثة الانبیاء، و قال ایضاً: اطلبوا العلم ولو بالصّین، و قال صلّی‌اللّٰه علیه و سلّم: نوم العلماء خیر من عبادة الجهلاء، و قال: العلم علمان علم الابدان و علم الادیان.←بخش ۲ - التمثیل فی وضع الشی بغیر موضعهآن شنیدی که ابلهی برخاست←بخش ۳ - فی الجاهل و یظن العالمرافضی را عوام در تف کین←بخش ۴ - التمثیل فی‌العالم والمتعلّماز عمل مرد علم باشد دور←بخش ۵ - التّمثیل فی‌المحبّة والشّکرآن یکی خیره ز اشتری پرسید←بخش ۶ - حکایت شبلی رحمة‌اللّٰه در اخلاص و ریاشبلی آنگه که کرد از خود صید←بخش ۷ - حکایة فی‌العجز والسکوتشبلی از پیر روزگار جُنید←بخش ۸ - فصل فی ذکرالعشق و فضیلته و صفة‌العشق والعاشق والمعشوق ذکرُالعشق یُریح القلوب و یُزیل الکروبدلبرِ جان‌ربای، عشق آمد←بخش ۹ - حکایت در کمال عشق و عاشقیعاشقی را یکی فسرده بدید←بخش ۱۰ - التمثیل بقصّة آدم علیه‌السلام و سبب عشقهدل خریدار نیست جز غم را←بخش ۱۱ - فی صفة‌العشقصورت عشق و عقل گفتار است←بخش ۱۲ - فی اشراق العشقاین چنین خوانده‌ام که در بغداد←بخش ۱۳ - التمثّل فی احتراق العشق و اظهارهرفت وقتی زنی نکو در راه←بخش ۱۴ - ذکر معنی و برهان عشقدعوی عشق و عقل گفتارست←بخش ۱۵ - در عشق مجازیدر بهشت از نه اکل و شُربستی←بخش ۱۶ - اندر معنی دل و جان و درجات آن ذکرالقلب انفع لان شأنه رافعجد زند بوسه بر ستانهٔ دل←بخش ۱۷ - اندر جان و دل و تن گویداز دَرِ تن که صاحب کُلهست←بخش ۱۸ - اندر صفت پرورش دل گویددل قوی کند ز زحمت و بیم←بخش ۱۹ - اندر صفت شب گویدچون نهان شد ز بهر سود زمین←