خیام
از ازل نوشته [۳۴-۲۶]
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
رباعی ۲۶بر لوحْ نشانِ بودنیها بوده است←رباعی ۲۷چون روزی و عمر، بیش و کم نتْوان کرد،←رباعی ۲۸افلاک که جز غم نفزایند دگر←رباعی ۲۹ای آنکه نتیجهٔ چهار و هفتی،←رباعی ۳۰* تا خاکِ مرا به قالب آمیختهاند،←رباعی ۳۱* تا کی ز چراغِ مسجد و دودِ کُنِشْت؟←رباعی ۳۲* ای دل چو حقیقتِ جهان هست مَجاز←رباعی ۳۳در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی:←رباعی ۳۴نیکی و بدی که در نهادِ بشر است←