→ دیوان اشعارصائب
صائب
مطالع
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۲۱خوبان اگر چه زبده اولاد آدمند←شمارهٔ ۳۲۲روشندلان که قبله خود روی او کنند←شمارهٔ ۳۲۳در حفظ آن کسی که ز می بی خبر شود←شمارهٔ ۳۲۴بیداد آسمان چه خیال است کم شود←شمارهٔ ۳۲۵از باده چون عقیق تو سیراب می شود←شمارهٔ ۳۲۶از خود گسسته، بار به دنیا نمی شود←شمارهٔ ۳۲۷از بانگ نی دلی که جراحت نمی شود←شمارهٔ ۳۲۸از تاج باج خواه فریدون حذر کنید←شمارهٔ ۳۲۹تقصیر میانش ز خم و پیچ ندارد←شمارهٔ ۳۳۰حاشا که طلبکار حق آرام پذیرد←شمارهٔ ۳۳۱جز سرکشی از آدم بی درد چه خیزد؟←شمارهٔ ۳۳۲از شهد جهان جز غم و تشویش چه خیزد؟←شمارهٔ ۳۳۳از موی چو کافور دلم بیت حزن شد←شمارهٔ ۳۳۴تا گوهر ذات تو نهان زیر زمین شد←شمارهٔ ۳۳۵می خورد و فروزان شد و از شرم برآمد←شمارهٔ ۳۳۶کی در تن خاکی دل آگاه گذارند؟←شمارهٔ ۳۳۷طول امر از دل چه خیال است برآید؟←شمارهٔ ۳۳۸زنگ از دل ما آن خط شبرنگ زداید←شمارهٔ ۳۳۹خط در دل روشن گهران مهر فزاید←شمارهٔ ۳۴۰در کسوت فقر آن رخ چون ماه ببینید←شمارهٔ ۳۴۱در صیدگاه دنیا هر کس که هوش دارد←شمارهٔ ۳۴۲تا خط دمید با من دلدار هم سخن شد←شمارهٔ ۳۴۳دل ز من خال یار می گیرد←شمارهٔ ۳۴۴هیچ شریفی خسیس رای نباشد←شمارهٔ ۳۴۵خسیس از هنرپیشگان عیب بیند←شمارهٔ ۳۴۶از نمدپوشان زبان طعن را کوتاه دار←شمارهٔ ۳۴۷گل گلاب از هرزه خندی شد درین نیلی حصار←شمارهٔ ۳۴۸شد فزون در دور خط کیفیت لبهای یار←شمارهٔ ۳۴۹پوچ گو را بر سر گفتار بی حاصل میار←شمارهٔ ۳۵۰وقت خواب ناز، آن مژگان بود خونریزتر←شمارهٔ ۳۵۱هر که برگش بیش، وقت مرگ لرزد بیشتر←شمارهٔ ۳۵۲هست حاجت در بساط کج کلاهان بیشتر←شمارهٔ ۳۵۳می رسد هر دم مرا از نوخطان نیش دگر←شمارهٔ ۳۵۴بر دل موری درین عبرت سرا غافل مخور←شمارهٔ ۳۵۵کریم سایل خود را غنی کند یکبار←شمارهٔ ۳۵۶یکی هزار شود داغ در دل افگار←شمارهٔ ۳۵۷ندیده ایم به جز ماه روزه ماه دگر←شمارهٔ ۳۵۸با چهره شکسته و با چشم اشکبار←شمارهٔ ۳۵۹سامان دهر را همه اسباب غم شمار←شمارهٔ ۳۶۰در دیده ها اگر چه بود راه هند دور←