→ دیوان اشعارسنایی
سنایی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
رباعی شمارهٔ ۴۰۱ای عود بهشت فعل بیدی تا کی←رباعی شمارهٔ ۴۰۲بیداد تو بر جان سنایی تا کی←رباعی شمارهٔ ۴۰۳گر دنیا را به خاشه‌ای داشتمی←رباعی شمارهٔ ۴۰۴می خور که ظریفان جهان را دردی←رباعی شمارهٔ ۴۰۵گر آمدنم ز من بدی نامدمی←رباعی شمارهٔ ۴۰۶گر من سر ناز هر خسی داشتمی←رباعی شمارهٔ ۴۰۷گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی←رباعی شمارهٔ ۴۰۸ای شمع ترا نگفتم از نادانی←رباعی شمارهٔ ۴۰۹ای آنکه مرا به جای عقل و جانی←رباعی شمارهٔ ۴۱۰پرسی که ز بهر مجلس افروختنی←رباعی شمارهٔ ۴۱۱یک روز نباشد که تو با کبر و منی←رباعی شمارهٔ ۴۱۲گفتم چو لبی بوسه ده‌ای بی‌معنی←رباعی شمارهٔ ۴۱۳تا مخرقه و راندهٔ هر در نشوی←رباعی شمارهٔ ۴۱۴جز راه قلندر و خرابات مپوی←رباعی شمارهٔ ۴۱۵گیرم که مقدم مقالات شوی←رباعی شمارهٔ ۴۱۶با هر تاری سوخته چون پود شوی←رباعی شمارهٔ ۴۱۷بر خاک نهم پیش تو سر گر خواهی←رباعی شمارهٔ ۴۱۸تا کی ز غم جهان امانی خواهی←رباعی شمارهٔ ۴۱۹از خلق ز راه تیزگوشی نرهی←رباعی شمارهٔ ۴۲۰تا شد صنما عشق تو همراه رهی←رباعی شمارهٔ ۴۲۱ای شور چو آبکامه و تلخ چو می←
→ صفحهٔ قبل۱۱ از ۱۱