→ کمال‌الدین اسماعیلکمال‌الدین اسماعیل
کمال‌الدین اسماعیل
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۷۲۱گفتی ز برای می که کمتر خور ازین←شمارهٔ ۷۲۲شاهی که فلک بلندی اندوزد از او←شمارهٔ ۷۲۳آن شمع که آفت سرست افسر او←شمارهٔ ۷۲۴خون گشت دلم ز زخم بی مرهم او←شمارهٔ ۷۲۵هر صبح که خندید زخندیدن او←شمارهٔ ۷۲۶مشکین سر زلف یا رو نازک تن او←شمارهٔ ۷۲۷در ساغر می گوهر دیرینۀ او←شمارهٔ ۷۲۸نه کوه گران پای بدارد با تو←شمارهٔ ۷۲۹هرچند که رفت آبرویم با تو←شمارهٔ ۷۳۰در خلوت وصلت ای چو شکر لب تو←شمارهٔ ۷۳۱فخرست مرا از آن رخ فرخ تو←شمارهٔ ۷۳۲با آنکه بهیچ سان نیم در خور تو←شمارهٔ ۷۳۳تا آتش مرگ دود بر کرد از تو←شمارهٔ ۷۳۴بس سر که به عشق رفت بر باد از تو←شمارهٔ ۷۳۵ای رنج زمانه بهرۀ دشمن تو←شمارهٔ ۷۳۶ای مقصد آمال در و درگه تو←شمارهٔ ۷۳۷هر سال که تشریف دهی چون گل نو←شمارهٔ ۷۳۸جامی که شراب ارغوانیست درو←شمارهٔ ۷۳۹آن شانه که از تو هست یک موی در او←شمارهٔ ۷۴۰شد باد مطّرا گر پیرامن سرو←شمارهٔ ۷۴۱ای دل پی آرزو بسیار مرو←شمارهٔ ۷۴۲تیغت که اجل همی بپرهیزد ازو←شمارهٔ ۷۴۳کس نیست که جان بنده برهاند ازو←شمارهٔ ۷۴۴داری سرعیش از در سودا درشو←شمارهٔ ۷۴۵ای دل ره او می روی اوّل خون شو←شمارهٔ ۷۴۶از بند سخن لبم چو بگشاد گره←شمارهٔ ۷۴۷چون دید که رکد غمزۀ خیره سته←شمارهٔ ۷۴۸ای دوست اگر نیی ز حالم آگاه←شمارهٔ ۷۴۹ای راه وصال تو درازی کوتاه←شمارهٔ ۷۵۰یاران منا، چه بودتان از ناگاه←شمارهٔ ۷۵۱ای قامت تو چو روز در دی کوتاه←شمارهٔ ۷۵۲بر رهگذرت بس که کنم تر سر راه←شمارهٔ ۷۵۳هر گه که ز جور تو من دل خسته←شمارهٔ ۷۵۴ای بسته بکین من میان آهسته←شمارهٔ ۷۵۵شایستة هجر خدمتی نا کرده←شمارهٔ ۷۵۶میآید و چهره از عرق تر کرده←شمارهٔ ۷۵۷بر خیره غرور خویش پیوست مده←شمارهٔ ۷۵۸ای قفل زبخل بردهان افگنده←شمارهٔ ۷۵۹اقبال تو باد دایم افزاینده←شمارهٔ ۷۶۰ای داد تو بر داد و دهش پاینده←