→ خاتمة الحیاتجامی
جامی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱معشوق ازل که هر که دل بست بدو←شمارهٔ ۲ای عشق که با هزار چون بی چونی←شمارهٔ ۳یارب برهان ز قید اسباب مرا←شمارهٔ ۴سرچشمه محنت و طرب هر دو تویی←شمارهٔ ۵نی دفع عطش ز تشنگان آب کند←شمارهٔ ۶گر بوی تو از باد سحر یافتمی←شمارهٔ ۷خواهیم به بستر هلاک افتادن←شمارهٔ ۸دنیا که گرفت در دل و جان جایت←شمارهٔ ۹ای مه ز فروغ رایت افروخته چهر←شمارهٔ ۱۰زان گونه کز ابر آمدی برف به بار←شمارهٔ ۱۱ای خوار و عزیز ری همه خاک رهت←شمارهٔ ۱۲بی سود یقین دم زیانی می زن←شمارهٔ ۱۳خواجه که ندیده چشم کس خوانش را←شمارهٔ ۱۴ای خاک رهت سرمه روشن بصران←شمارهٔ ۱۵ای دیده حقیقت جهان گذران←شمارهٔ ۱۶در خلوت تنگ تافت آن شیخ کرخ←شمارهٔ ۱۷در حیز دهر برفی افتاد شگرف←شمارهٔ ۱۸آن گل که اجل به سینه چاک افکندش←شمارهٔ ۱۹دوران فلک نیست به ما راست هنوز←شمارهٔ ۲۰از تیغ خسان اگرچه بیداد رسد←شمارهٔ ۲۱ای کرده به بر قبای فیروزه چو گل←شمارهٔ ۲۲این خانه نه منزل نشاط است و طرب←شمارهٔ ۲۳این کنج فراغت است و خلوتگه راز←شمارهٔ ۲۴این نقش بدیع حیرت افزاینده←شمارهٔ ۲۵تا بر سر خود پات نبینم نروم←شمارهٔ ۲۶رفتی سوی گشت و نامدی چونست این←شمارهٔ ۲۷این شکل مدور که نه پایی نه سری←شمارهٔ ۲۸گردون که پی پاس ز سهم خطرت←شمارهٔ ۲۹ای در صف مردانگی از سست رگان←شمارهٔ ۳۰عمری گفتم غذا ز کافور کنم←شمارهٔ ۳۱ای اشک که امشبم به رو افتادی←شمارهٔ ۳۲بر حرف هنر خطی ز عیب اندرکش←شمارهٔ ۳۳جامی روزی فلک به دادت برسد←شمارهٔ ۳۴جامی کمی زمانه از بیشی به←شمارهٔ ۳۵راه طلبم ز پای و پی خالی چند←شمارهٔ ۳۶احمد که اجل به قتل او تیغ کشید←شمارهٔ ۳۷دارم دلی از خون جگر مالامال←شمارهٔ ۳۸ای رشک شکر لب تو از لطف سخن←شمارهٔ ۳۹کی بنده ز لطف شاه خود بگریزد←شمارهٔ ۴۰در راه طلب طالب و مطلوب نماند←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←