→ دیوان اشعارحکیم سبزواری
حکیم سبزواری
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - وله ایضاًای ذات تو ز اغراض و صفات آمده پاک←شمارهٔ ۲ - وله ایضاًای از تو بهر چمن بهر گل بوئی←شمارهٔ ۳ - وله ایضاًبرداشته‌ام دو دست از بهر دعا←شمارهٔ ۴ - وله ایضاًدلدار چو مغز است و جهان جمله چو پوست←شمارهٔ ۵ - وله ایضاًای حاجب ابروی تو هرابروئی←شمارهٔ ۶ - وله ایضاًمائیم ز قید هر دو عالم رسته←شمارهٔ ۷ - وله ایضاًمائیم که آئینهٔ روی شاهیم←شمارهٔ ۸ - وله ایضاًبا غیر علی کیم سرو برگ بود←شمارهٔ ۹ - رباعی بلسان الحقیقة المحمدیهعالم صفت حسن سراپای من است←شمارهٔ ۱۰ - و له ایضاًلیکن نه سری که غیر پا پنداری←شمارهٔ ۱۱ - و له ایضاًاز فرقت آن سیمتن ماه جبین←شمارهٔ ۱۲ - رباعی فی حقیقة المحمدیهای صبح ازل طلعت روح افزایت←شمارهٔ ۱۳ - و له ایضاًشهروزه شدی و شاه دوران بودی←شمارهٔ ۱۴ - و له ایضاًیا من هو نورا عین ایقاظ←شمارهٔ ۱۵ - دوبیتیز عشقش سوز در هر سینه بینم←