فایز
دوبیتی‌ها
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۸۱اگر دوران دهد بر بادم ای دوست←شمارهٔ ۸۲عرق بر چهره ات گل یا گلابست←شمارهٔ ۸۳اگر در عهد، ابروت منکر ماست←شمارهٔ ۸۴نه هر ویروانه دل ماوای عشقست←شمارهٔ ۸۵به قربان خم زلف سیاهت←شمارهٔ ۸۶به گل سنبل فروهشته که گیسوست←شمارهٔ ۸۷چه مقصود است از این جانا بگو راست←شمارهٔ ۸۸در این عالم غمم از حد فزونست←شمارهٔ ۸۹من از چشم تو می ترسم که مست است←شمارهٔ ۹۰دلم در گوشه چشمش مکین است←شمارهٔ ۹۱بتا مثل تو اندر شهر چین نیست←شمارهٔ ۹۲به دوشش گیسوان خوش دلپسند است←شمارهٔ ۹۳نه هر رخشنده کوکب آفتابست←شمارهٔ ۹۴نه هر آهوی دشت آهوی چین است←شمارهٔ ۹۵بت زورق نشینم در امان باد←شمارهٔ ۹۶بت نامهربان دیدی چها کرد←شمارهٔ ۹۷سحر شبنم چو بر گیسویش افتاد←شمارهٔ ۹۸بشارت باد ای دل دلبر آمد←شمارهٔ ۹۹نه قاصد نه پیام دلبر آمد←شمارهٔ ۱۰۰زمن گشتی جدا ای سرو آزاد←شمارهٔ ۱۰۱بیا تا برگ گل نارفته بر باد←شمارهٔ ۱۰۲مرا تا دل به تن تسلیم کردند←شمارهٔ ۱۰۳بتی کز ناز پا بر دل گذارد←شمارهٔ ۱۰۴به جز من هر که با دلبر نشیند←شمارهٔ ۱۰۵اگر صد تیر ناز از دلبر آید←شمارهٔ ۱۰۶جوانی هست چون گنجی خدا‌داد←شمارهٔ ۱۰۷کسی که‌آگه ز حال ما نباشد←شمارهٔ ۱۰۸خیالت گر نبودی دل چه می‌کرد←شمارهٔ ۱۰۹سحر چون زهره از مشرق برآمد←شمارهٔ ۱۱۰سحر‌گاهان به گلشن انجمن بود←شمارهٔ ۱۱۱حصار دوست گر ز آهن بر آرند←شمارهٔ ۱۱۲بتم سرپنجه با لوح و قلم زد←شمارهٔ ۱۱۳بهار آمد زمین فیروزه گون شد←شمارهٔ ۱۱۴ره عشقست باید ز آن حذر کرد←شمارهٔ ۱۱۵به دل گفتم مکن این قدر فریاد←شمارهٔ ۱۱۶دگر شب شد که تا جانم بسوزد←شمارهٔ ۱۱۷دگر شب شد که دل بی تاب گردد←شمارهٔ ۱۱۸دل من حالت پروانه دارد←شمارهٔ ۱۱۹نخستین بار باید ترک جان کرد←شمارهٔ ۱۲۰که بر نخل امید من تبر زد؟←