→ دیوان اشعارقائم مقام فراهانی
قائم مقام فراهانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱گفتی که نشد خوب که گشتی مغضوب←شمارهٔ ۲این شعر بود که جان از او در تعب است←شمارهٔ ۳ای منشی دیوان عزیز این چه خط است؟←شمارهٔ ۴در کشور ری که رشگ باغ ارم است←شمارهٔ ۵ای قوم که جذب من به از خصب شماست←شمارهٔ ۶زنجیره نشین ز ریش درویش خوش است←شمارهٔ ۷ای خواجه که جان عالی زنده تست←شمارهٔ ۸رشتی علی این رفتن رشت تو ز چیست؟←شمارهٔ ۹دنیا که در آن خوبی و خرسندی نیست←شمارهٔ ۱۰از خواجه مگر محاسنت را چه فتاد←شمارهٔ ۱۱شعری که ز طبع فاضل عهد بود←شمارهٔ ۱۲خان تقی آن که شاه را یاغی بود←شمارهٔ ۱۳از فقد شعیرم اسب و استر همه مرد←شمارهٔ ۱۴گر تو خواهی که سخت جان، جان بدهد←شمارهٔ ۱۵ای سفله ترا به کار شاهانه چه کار؟←شمارهٔ ۱۶چل روز ترا جایگهی تیره دهم←شمارهٔ ۱۷تا مهره اشعار ترا نخ کردم←شمارهٔ ۱۸شیطان که همی گوید: افسون کردم←شمارهٔ ۱۹ای خالق خلق، وای جهان دار جهان←شمارهٔ ۲۰رشتی علی ای رفیق دیرینه من←شمارهٔ ۲۱ای خان عظیم شان مرا خوار مبین←شمارهٔ ۲۲رشتی علی از حجره سوی دشت مرو←شمارهٔ ۲۳زنجیره نشین، طلاق زنجیره بده←شمارهٔ ۲۴ای خواجه بیا خوش تر ازین پند مخواه←شمارهٔ ۲۵رشتی علی: ای وای که بد نام شدی←شمارهٔ ۲۶شیطان توئی ای حاجی و عیّار توئی←شمارهٔ ۲۷زنهار به ری رای تمتع نکنی←