→ دیوان اشعارکلیم
کلیم
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱هر چند که مرد قول و فعلش تبه است←شمارهٔ ۲از راز دو کون گر کس آگاه افتد←شمارهٔ ۳شیرینم و مغز سخنانم تلخ است←شمارهٔ ۴خوبان که همی رمند ز افسون فلک←شمارهٔ ۵هنگام بهار سیر گلشن نکنیم←شمارهٔ ۶پر داغ دل از جور جهانیست مرا←شمارهٔ ۷برگشتن عمر را نمود آمدنت←شمارهٔ ۸جا کرده اگر شاخ گلی در دل من←شمارهٔ ۹با عقده غم خوشم که کام دلم اوست←شمارهٔ ۱۰تا تکلیف تو جا مهیا نکند←شمارهٔ ۱۱با گردش دهر و خلق پرشور و شرش←شمارهٔ ۱۲گویند ز رخ طره پیچان برداشت←شمارهٔ ۱۳دل قافله درد ترا مرحله بود←شمارهٔ ۱۴با ما کین سپهر و انجم پیداست←شمارهٔ ۱۵ای شوخ بغمزه بر سر جنگ مباش←شمارهٔ ۱۶گویند کلیم توبه آسان شکند←شمارهٔ ۱۷خواری از دهر دانش اندوخته دید←شمارهٔ ۱۸ای خاک در تو سرمه بینائی←شمارهٔ ۱۹از رنج سفر گفتم اگر دل ریشست←شمارهٔ ۲۰ای آنکه دلت زر از غیب آگاهست←شمارهٔ ۲۱ذاتت که زمجموعه گل منتخب است←شمارهٔ ۲۲روزیکه تن شاه جهان از تب تافت←شمارهٔ ۲۳ای نقش بدیع شکل جان پرور تو←شمارهٔ ۲۴قسمت کردند ماه و خور بی کم و بیش←شمارهٔ ۲۵این روزی گرم حق تعالی است نه تب←شمارهٔ ۲۶آنم که نجویم از غم دهر پناه←شمارهٔ ۲۷در معرکه این تفنگ فریادرس است←شمارهٔ ۲۸اسبت که حنا زیب فزای تن اوست←شمارهٔ ۲۹بر پیل سپیدت که مبیناد گزند←شمارهٔ ۳۰کس نیست درین زمانه غمخوار کسی←شمارهٔ ۳۱ای همچو مگس بر همه طبعی تو گران←شمارهٔ ۳۲دریاست کفت سحاب می خیزد ازو←شمارهٔ ۳۳شاها یکره بهر که افتد نظرت←شمارهٔ ۳۴شاهی که حمایت خدایش سپر است←شمارهٔ ۳۵تیغ غضبت خون همه اعدا ریخت←شمارهٔ ۳۶این مژده فتح از پی هم زیبا بود←شمارهٔ ۳۷ای با افلاک عقد الفت بسته←شمارهٔ ۳۸از حق چو ندا شنید ممتاز محل←شمارهٔ ۳۹ای نقش جبین سرکشان فرش درت←شمارهٔ ۴۰غم جای دگر نمی رود از بر من←
۱ از ۳صفحهٔ بعد ←