→ برگردان رسالهٔ قشیریهابوعلی عثمانی
ابوعلی عثمانی
باب ۴ تا ۵۲
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
باب چهل و چهارم - در احکام سَفَرْقالَ اللّهُ تَعالی هُوَالَّذِی یُسِّیرُکَمْ فِی البَرِّ وَالْبَحْرِ.←باب چهل و پنجم - در صُحْبَتقالَ اللّهُ تَعالی ثانِیَ اثْنَیْنِ اِذْهُما فِی الْغَارِ اِذْ یَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاتَحْزَنْ اِنَّ اللّهَ مَعَنا.←باب چهل و ششم - در تَوحیدقالَ اللّهُ تَعَالی وَاِلهُکُمْ اِلهٌ واحِدُ.←باب چهل و هفتم - در احوال این طایفه وقت بیرون شدن از دنیاقالَ اللّهُ تَعالی اَلَّذینَ تَتَوفّیهُمْ الْمَلائِکَةُ طَیِّبینَ. یعنی جان بذل کنند بطیبة النفس، گران نبود بر ایشان با خدای خویش گشتن.←باب چهل و هشتم - در مَعْرِفَتْقال اللّه تعالی و ماقَدَر واللّهَ حَقّ قَدْرِهِ.←باب چهل و نهم - در محبَّتقالَ اللّهُ تعالیٰ یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا مَنْ یَرْتَدَّ مِنْکُم عَنْ دِینِهِ فَسَوْفَ یَْأتِی اللّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ.←باب پنجاهم - در شوققالَ اللّهُ تَعالی مَنْ کانَ یَرْجوا لِقَاءَ اللّهِ فَاِنَّ اَجَلَ اللّه لَآتٍ وَهُوَ السَّمِیعُ الْعَلیمُ.←باب پنجاه و یکم - در نگاه داشت دل مشایخ و بگذاشتن خلاف ایشانقالَ اللّهُ تَعالی فی قِصَّةِ موسی مَعَ الْخِضْرِ عَلَیْهِماالسَّلامُ هَلْ اَتَّبِعُکَ عَلَی اَنْ تُعَلِّمَنی مِمّا عُلِّمْتَ رُشداً.←باب پنجاه و دوم - دَر سَماعْقالَ اللّهُ تَعالی فَبَشِّرْ عِبادِ اَلَّذینَ یَسْتَمِعونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ اَحْسَنَهُ.←
→ صفحهٔ قبل۲ از ۲