→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۰۱ناکس نشود بدون نوازی تو کس←شمارهٔ ۴۰۲ای مونس غم قصه غمخواران پرس←شمارهٔ ۴۰۳ای پیک چو نامه ام نهی در دستش←شمارهٔ ۴۰۴خصم تو که بر سنان باد سرش←شمارهٔ ۴۰۵ای پسته شیرینت شکر خائی خوش←شمارهٔ ۴۰۶ای همچو شکر پسته شیرین تو خوش←شمارهٔ ۴۰۷هان ابن یمین ز کار آگه میباش←شمارهٔ ۴۰۸خواهی که ترا هیچ بدی ناید پیش←شمارهٔ ۴۰۹ایدل اگرت هست سر دلبر خویش←شمارهٔ ۴۱۰آن بت که رخی بود ز مه خوبترش←شمارهٔ ۴۱۱زهریست فراقت که دلم میچشدش←شمارهٔ ۴۱۲ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش←شمارهٔ ۴۱۳پیوسته از آن مصحف قرآن در پیش←شمارهٔ ۴۱۴دهقان بچه ئی داد می نابم دوش←شمارهٔ ۴۱۵آن بت که دلم شیفته شد بر چشمش←شمارهٔ ۴۱۶تا از گل سیراب تو بر رست حشیش←شمارهٔ ۴۱۷بیا ای ساقی مهوش بیار آن آب چون آتش←شمارهٔ ۴۱۸استاد حسین ای بصفا همچو سروش←شمارهٔ ۴۱۹گر خوش گذرانی گذرد عمر تو خوش←شمارهٔ ۴۲۰آنکس که مهیا بودش وجه معاش←شمارهٔ ۴۲۱روزیکه بود صحت و اسباب معاش←شمارهٔ ۴۲۲اینخطه اگر چه هست با نزهت و روض←شمارهٔ ۴۲۳ایروی دلارای تو رخشنده چو شمع←شمارهٔ ۴۲۴آنخواجه که دارد کف دربار چو میغ←شمارهٔ ۴۲۵چون آتش و آب گر نشستی در میغ←شمارهٔ ۴۲۶از کوی تو دلفکار رفتیم دریغ←شمارهٔ ۴۲۷ای حکم ترا مطیع از قاف بقاف←شمارهٔ ۴۲۸بگذر به چمن موسم گل جام به کف←شمارهٔ ۴۲۹روی تو فروغ آفتابست بلطف←شمارهٔ ۴۳۰کنجی ورفاغی و فراغی از خلق←شمارهٔ ۴۳۱فریاد ز ناوک جگر دوز فراق←شمارهٔ ۴۳۲شب تیره و صبح گشته روشن زافق←شمارهٔ ۴۳۳ای در سر تو فتاده سودای عراق←شمارهٔ ۴۳۴ای ریخته از شرم کفت ابر عرق←شمارهٔ ۴۳۵این گنبد سبز از شفق مرجان رنگ←شمارهٔ ۴۳۶با جمله هنروران بکین است فلک←شمارهٔ ۴۳۷چون خواجه بشد چه نام باقی و چه ننگ←شمارهٔ ۴۳۸دلدار من ار سر بفرازد چون چنگ←شمارهٔ ۴۳۹مائیم و می روح فزا چون دم مشک←شمارهٔ ۴۴۰ای پیکر تو گنج روان همه فضل←