→ دیوان اشعارابن یمین
ابن یمین
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۳۲۱شب نیست که اشک من بقلزم نرسد←شمارهٔ ۳۲۲یا رب چو رهی در تو و خود مینگرد←شمارهٔ ۳۲۳روزی که ز تن قطع کند جان پیوند←شمارهٔ ۳۲۴هر نقش که از پرده فلک بنماید←شمارهٔ ۳۲۵هر دل که هوای آشنائی دارد←شمارهٔ ۳۲۶در خانه اگر متاع دنیا باشد←شمارهٔ ۳۲۷روی چو مهت رشک پری میگردد←شمارهٔ ۳۲۸زلف تو که بازی مجازی نکند←شمارهٔ ۳۲۹دل باز هوای آشنائی دارد←شمارهٔ ۳۳۰گویند هنر مایه اقبال بود←شمارهٔ ۳۳۱یاری بگزین کز تو جدائی نکند←شمارهٔ ۳۳۲صد ره دلم ار مهر از و برگیرد←شمارهٔ ۳۳۳فریاد مرا ز خامه قیر اندود←شمارهٔ ۳۳۴در عالم توحید کسی راه برد←شمارهٔ ۳۳۵نو مذهبگان که بی یقینی چندند←شمارهٔ ۳۳۶هر چند که دخت رز طرب افزاید←شمارهٔ ۳۳۷هر شاه و گدا که رخ نماید برود←شمارهٔ ۳۳۸ز آوردن خلق سوی صحرای وجود←شمارهٔ ۳۳۹رویت که ازو ماه خجل سار شود←شمارهٔ ۳۴۰هر کو ز طریقه ددی دور بود←شمارهٔ ۳۴۱گر جان من اندر سر او خواهد شد←شمارهٔ ۳۴۲هر تن که خدای را بجانی ارزد←شمارهٔ ۳۴۳هرچ آن هنر جمله بزرگان باشد←شمارهٔ ۳۴۴شبها دل من بسا که عیاری کرد←شمارهٔ ۳۴۵هر چند که عمرم نه بسامان گذرد←شمارهٔ ۳۴۶هم سهم سعادت بهدف باز رسید←شمارهٔ ۳۴۷هر چیز کزو هستی تو پیدا شد←شمارهٔ ۳۴۸غریب اگر چه وزیر شه جهان باشد←شمارهٔ ۳۴۹خواهی که خدا کار نکو با تو کند←شمارهٔ ۳۵۰ای از گل تر روی تو آراسته تر←شمارهٔ ۳۵۱ای گردنم از ساعد تو طوق پذیر←شمارهٔ ۳۵۲آمد سخنم بلطف چون جانش دار←شمارهٔ ۳۵۳از بس که رسید از رخ و از غمزه یار←شمارهٔ ۳۵۴از حق بود انچ هست بر مومن و گبر←شمارهٔ ۳۵۵ایدل غم نا آمده زنهار مخور←شمارهٔ ۳۵۶ای دل اگرت مال شد از دست بدر←شمارهٔ ۳۵۷ای از فلکت سهم سعادت شده تیر←شمارهٔ ۳۵۸از خنده رعد و گریه ابر بهار←شمارهٔ ۳۵۹ایساقی شکر لب طوطی گفتار←شمارهٔ ۳۶۰انکس که لبت کرد بشنگرف نگار←