شعر را زندگی کن
اوحدالدین کرمانی

الفصل الاول - فی الطامات

از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.

شمارهٔ ۱در گمراهی طالب راه اوییم←شمارهٔ ۲ما دوش در مغانه بی‌باک زدیم←شمارهٔ ۳الریح مع العود ترد بالبال←شمارهٔ ۴ماییم [و] حدیث زهد و طامات امشب←شمارهٔ ۵مستم دارد زباده ساقی پیوست←شمارهٔ ۶آباد خرابات ز می خوردن ماست←شمارهٔ ۷پیری ز خرابات برون آمد مست←شمارهٔ ۸در میکده جز به می وضو نتوان کرد←شمارهٔ ۹ما جامه نمازی به لب خُم کردیم←شمارهٔ ۱۰ساقی به صبوحی می ناب اندر ده←شمارهٔ ۱۱در میکده چون جمال معشوقهٔ ماست←شمارهٔ ۱۲از خوردن باده دوش حالم بگرفت←شمارهٔ ۱۳آنها که ازو پیاله نوشی بزنند←شمارهٔ ۱۴اسرار خرابات کسانی دانند←شمارهٔ ۱۵ماییم که آیت صواب از ما شد←شمارهٔ ۱۶هان ای ساقی درافکن آن باده به جام←شمارهٔ ۱۷هر خسته که در مصطبه مسکن دارد←شمارهٔ ۱۸زین سان که منم گر تو تویی آخر کار←شمارهٔ ۱۹روزی بینی مرا و رندی سه چهار←شمارهٔ ۲۰ای ساقی از آن بادهٔ دوشینه بیار←شمارهٔ ۲۱ای ساقی از آن راح خوش روح افراز←شمارهٔ ۲۲ای کرده مرا عشق تو در عالم فاش←شمارهٔ ۲۳گر نام نباشد به جهان ننگ اینک←
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth