→ دیوان اشعاراهلی شیرازی
اهلی شیرازی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۶۰۱در خانه اگر نکو سرشتی داری←شمارهٔ ۶۰۲گر بخت مدد کند که بویی ببری←شمارهٔ ۶۰۳ای آنکه چو نخل تازه آراسته‌ای←شمارهٔ ۶۰۴ای گوهر دل که گنج شاهی داری←شمارهٔ ۶۰۵یارب بکام دولت خویش رسی←شمارهٔ ۶۰۶پروانه‌صفت اهلی اگر سوخته‌ای←شمارهٔ ۶۰۷گر بر عدم و وجود عالم نفسی←شمارهٔ ۶۰۸آن گل که بنازکی ندارد بدلی←شمارهٔ ۶۰۹خوش آنکه گشاد چشم و دل سوی کسی←شمارهٔ ۶۱۰عاشق شوی آنزمان که تن خاک کنی←شمارهٔ ۶۱۱ساقی تو مگر چشم کرم باز کنی←شمارهٔ ۶۱۲گر طالب فیض آب انگور شوی←شمارهٔ ۶۱۳اهلی بدر آ ز گوشه تنهایی←شمارهٔ ۶۱۴گر خاک رهش بدیده ام گل کردی←شمارهٔ ۶۱۵جان در غم یوسف چو زلیخا نکنی←شمارهٔ ۶۱۶آراسته آمد و چه آراستنی←شمارهٔ ۶۱۷از عشق اگر جگر کبابی باشی←شمارهٔ ۶۱۸ای باد بیک سخن دلم خوش کردی←شمارهٔ ۶۱۹آنی که بحسن از مه و خورشید بهی←شمارهٔ ۶۲۰ای کز مه خود چو سایه بی نور تری←شمارهٔ ۶۲۱ساقی نظری به بینوایی باری←شمارهٔ ۶۲۲گر وعده همیدهی و جان میسوزی←شمارهٔ ۶۲۳گفتی ز زبان سبزه زار و لب جوی←شمارهٔ ۶۲۴گر زلف چو شست او قضا بگشادی←شمارهٔ ۶۲۵اهلی تو که با اهل ریا نزدیکی←شمارهٔ ۶۲۶می نوش نه آنچنان که از دست شوی←شمارهٔ ۶۲۷در راه سخن جز به ادب راه مپوی←شمارهٔ ۶۲۸گر با همه کس راست روی پیشه کنی←شمارهٔ ۶۲۹گر خلق فرشته اند اگر دیو و پری←شمارهٔ ۶۳۰با یوسف خویش گرگ در پوست تویی←شمارهٔ ۶۳۱آنگل که بود به حسن شمع چگلی←شمارهٔ ۶۳۲خوش گفت به باغ بلبل نغمه سرای←
→ صفحهٔ قبل۱۶ از ۱۶