→ ایرانشانایرانشان
ایرانشان
کوش‌نامه
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
بخش ۱ - در شکر باری تعالیتو را ای خردمند روشن‌روان←بخش ۲ - در ستایش دانشبدین سر همه دانش آموز و بس←بخش ۳ - در ستایش خردچو همراه دانش نباشد خرد←بخش ۴ - در بی‌ثباتی عمرنماید همی کاین جهان یک دم است←بخش ۵ - در نعت النّبی صلّی الله علیهسرِ داد پیغمبر پاکدین←بخش ۶ - اشاره به نظم بهمن‌نامهیکی داستان گفته بودم ز پیش←بخش ۷ - در سبب نظم کوش‌نامهزمانه چو کارم دلارای کرد←بخش ۸ - در مدح پادشاه اسلامبه نام شهنشاه گیتی‌گشای←بخش ۹ - داستان کوش و مانوشدر این داستان، ژرف بنگر کنون←بخش ۱۰ - نیرنگ کوش با رومیاناز امروز تا سیصد و اند سال←بخش ۱۱ - نامه نوشتن کوش به سوی مانوشبه مانوش پس نامه فرمود کی←بخش ۱۲ - رسیدن نامه ی کوش به مانوش و فرستادن نامه به سوی کوشچنین تا به درگاه مانوش شد←بخش ۱۳ - گفتگوی صلح با فرستادهٔ مانوشاز او آگهی رفت نزدیک شاه←بخش ۱۴ - پیام فرستاده به مانوشسه ماهش زمان داد، دستور زود←بخش ۱۵ - صلح و باجگزاری مانوشبه یک هفته آمد به روم آن نوند←بخش ۱۶ - دانش‌پرستی کوشچو از دانشِ سرکش نیک پی←بخش ۱۷ - فرستادن مانوش نه پاره کتاب پیش کوشز کردار شه گشت مانوش شاد←بخش ۱۸ - پادشاهی اِفریقسیکی پادشاهی افریقس است←بخش ۱۹ - داستان دقیانُسهمان داستانی دگر یار اوی←بخش ۲۰ - داستان پلاطُسدگر داستان پلاطُس به روم←بخش ۲۱ - گفتار در شاهی اسطلیناسیکی شاه بود اسطلیناس نام←بخش ۲۲ - داستان اسکندر در خاورسر داستان‌های شاهان پیش←بخش ۲۳ - اسکندر در برابر پیکر کوشِ پیل دندان، سالار چینهمی راند یک روز و یک شب سیاه←بخش ۲۴ - اسب چهرگانسرِ ماه پیش گروهی رسید←بخش ۲۵ - فرود آمدن بر دامن کهسار و گفتگوی اسکندر با «مهانش»سکندر دو تن پیش کرد از گروه←بخش ۲۶ - سرگذشت جمشید و بازماندگانش به روایت مهانشچنین داد پاسخ که یزدان پاک←بخش ۲۷ - جنگ جمشید و مهراجوز آن جایگه جم سپه برگرفت←بخش ۲۸ - جنگ ماهنگ و مهراج، و آگاهی مهراج از کار جمشیدیاندر آن بیشه، آن مردمان روز و شب←بخش ۲۹ - نامه فرستادن مهراج به دست رسول به نزد ضحاکسرِ نامه از بندهٔ شهریار←بخش ۳۰ - کشته شدن ماهنگ پادشاه چین در جنگ با مهراجچو نامه بدادند، بر خواند زود←بخش ۳۱ - فرستادن ضحاک، برادر خویش، کوش را به فرمانروایی چین برای کشتن جمشیدیانبرادرش را، کوش، در پیش خواند←بخش ۳۲ - فارک و بازماندگانشبه نوک چنین گفت فارک که من←بخش ۳۳ - پرسش اسکندر دربارهٔ کوشبدو گفت کای مایهٔ سنگ و هوش←بخش ۳۴ - پاسخ مهانشمهانش شنید و سرافگند پیش←بخش ۳۵ - آغاز سرگذشت کوش پیل دندانسرِ داستان آفرینِ خدای←بخش ۳۶ - آوارگی جمشیدیان و زاده شدن آتبینز بیم بداندیش کوش، آن گروه←بخش ۳۷ - زاده شدن کوش پیل دندان یا کوش پیلگونچو از هیچ سو کوش دشمن ندید←بخش ۳۸ - یافتن آتبین کوش رادگر روز چون آتبین با سپاه←بخش ۳۹ - پرورش کوشز بس لابه کاو کرد، دادش بدوی←بخش ۴۰ - رسیدن ایرانیان و چینیان به همیکی روز ناگاه سالار چین←
۱ از ۱۰صفحهٔ بعد ←