→ دیوان اشعار فارسینسیمی
نسیمی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ای نفحه روحپرور باد صبا←شمارهٔ ۲ای وعده بسی داده و ناکرده وفا←شمارهٔ ۳ای عارف سر من عرف در اسما←شمارهٔ ۴ساقی برو و مده شرابم امشب←شمارهٔ ۵در عین علی سر الهی پیداست←شمارهٔ ۶بینی تو هیات الف دارد راست←شمارهٔ ۷دینم (به) محمد و علی هست درست←شمارهٔ ۸اسرار خدا به نزد آدم حرف است←شمارهٔ ۹فرقان رخت که فرق فرقان بشکست←شمارهٔ ۱۰بیخ شجر قدس مرا در جان است←شمارهٔ ۱۱آن نقطه که نکته ای در او پنهان است←شمارهٔ ۱۲من مظهر نطق و نطق حق ذات من است←شمارهٔ ۱۳طوف سر کوی یار طاعات من است←شمارهٔ ۱۴آنم که خدای محض در پشت من است←شمارهٔ ۱۵آنم که جهان چو حلقه در مشت من است←شمارهٔ ۱۶ذرات جهان روشن از انوار من است←شمارهٔ ۱۷آیینه جم عبارت از روی من است←شمارهٔ ۱۸الله ز حال بندگان آگاه است←شمارهٔ ۱۹هر وصف که در شان کلام الله است←شمارهٔ ۲۰در قاعده شریعت آگاه نبی است←شمارهٔ ۲۱خاصیت آن که در کلام ازلی است←شمارهٔ ۲۲در دایره وجود موجود علی است←شمارهٔ ۲۳موصوف صفات قل هو الله علی است←شمارهٔ ۲۴در مملکت فضل خدا، شاه ولی است←شمارهٔ ۲۵آن علم که از ذات خدا منفک نیست←شمارهٔ ۲۶دانستن ذات واجب امکان تو نیست←شمارهٔ ۲۷تا می نشنوی ز خویشتن واحد و فرد←شمارهٔ ۲۸چون هستی ما ز کاف و نون پیدا شد←شمارهٔ ۲۹حرفی ز میان کاف و نون پیدا شد←شمارهٔ ۳۰از عین علی عین همه پیدا شد←شمارهٔ ۳۱حرفی است حقیقتی که ذاتش خوانند←شمارهٔ ۳۲ای ذات تو سر دفتر اسرار وجود←شمارهٔ ۳۳ای عشق تو سر دفتر اسرار وجود←شمارهٔ ۳۴ای عشق تو کرده کشف اسرار وجود←شمارهٔ ۳۵از خاک و ز آب آدم و بود و وجود←شمارهٔ ۳۶ - بالبداهه هنگام زردی چهره‌اش بر اثر کندن پوست ویآن دم که اجل برابر مرد شود←شمارهٔ ۳۷تا باب دلم به نقطه بی بگشود←شمارهٔ ۳۸رفتم به کنشت گبر و ترسا و یهود←شمارهٔ ۳۹(تا) آتش فقر بر تو داغی ننهد←شمارهٔ ۴۰گر حرف به تو جمال خود بنماید←
۱ از ۳صفحهٔ بعد ←