→ دیوان اشعارصائب
صائب
تکبیتهای برگزیده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
تکبیت شمارهٔ ۴۰۱صد بیابان در میان دارند از بی نسبتی←تکبیت شمارهٔ ۴۰۲خنده بیجاست برق گریهٔ بی اختیار←تکبیت شمارهٔ ۴۰۳جز روی او که در عرق شرم غوطه زد←تکبیت شمارهٔ ۴۰۴کنعان ز آب دیده یعقوب شد خراب←تکبیت شمارهٔ ۴۰۵غافل است از جنبش بی اختیار نبض خویش←تکبیت شمارهٔ ۴۰۶گردن مکش ز تیغ شهادت که این زلال←تکبیت شمارهٔ ۴۰۷از ما سراغ منزل آسودگی مجو←تکبیت شمارهٔ ۴۰۸این گردباد نیست که بالا گرفته است←تکبیت شمارهٔ ۴۰۹غم پوشش برونم را گرفته است←تکبیت شمارهٔ ۴۱۰ز فکر جامه و نان چون برآیم ؟←تکبیت شمارهٔ ۴۱۱از دست رستخیز حوادث کجا رویم ؟←تکبیت شمارهٔ ۴۱۲برگرد به میخانه ازین توبهٔ ناقص←تکبیت شمارهٔ ۴۱۳یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است←تکبیت شمارهٔ ۴۱۴خمیازهٔ نشاط است، روی گشادهٔ گل←تکبیت شمارهٔ ۴۱۵سپهر خون به دلم میکند، نمیداند←تکبیت شمارهٔ ۴۱۶هست امید زیستن از بام چرخ افتاده را←تکبیت شمارهٔ ۴۱۷سنبل زلف از رخش تا برکنار افتاده است←تکبیت شمارهٔ ۴۱۸سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده است←تکبیت شمارهٔ ۴۱۹نه لباس تندرستی، نه امید پختگی←تکبیت شمارهٔ ۴۲۰هرگز از من چون کمان بر دست کس زوری نرفت←تکبیت شمارهٔ ۴۲۱داغ می گل گل به طرف دامنم افتاده است←تکبیت شمارهٔ ۴۲۲تا گذشتی گرم چون خورشید از ویرانهام←تکبیت شمارهٔ ۴۲۳غفلت پیریم از عهد جوانی بیش است←تکبیت شمارهٔ ۴۲۴بخت ما چون بید مجنون سرنگون افتاده است←تکبیت شمارهٔ ۴۲۵میتوان خواند از جبین خاک، احوال مرا←تکبیت شمارهٔ ۴۲۶داند که روح در تن خاکی چه میکشد←تکبیت شمارهٔ ۴۲۷چون غنچه این بساط که بر خویش چیدهای←تکبیت شمارهٔ ۴۲۸تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است←تکبیت شمارهٔ ۴۲۹آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده است←تکبیت شمارهٔ ۴۳۰این چه رخسارست، گویا چهره پرداز بهار←تکبیت شمارهٔ ۴۳۱نقش پای رفتگان هموار سازد راه را←تکبیت شمارهٔ ۴۳۲مرا به بلبل تصویر رحم میآید←تکبیت شمارهٔ ۴۳۳جان میدهد چو شمع برای نسیم صبح←تکبیت شمارهٔ ۴۳۴از باده خشک لب شدن و مردنم یکی است←تکبیت شمارهٔ ۴۳۵خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است←تکبیت شمارهٔ ۴۳۶شبنم از سعی به سرچشمهٔ خورشید رسید←تکبیت شمارهٔ ۴۳۷هیچ کس مشکل ما را نتوانست گشود←تکبیت شمارهٔ ۴۳۸ای که میپرسی ز صحبتها گریزانی چرا←تکبیت شمارهٔ ۴۳۹از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است←تکبیت شمارهٔ ۴۴۰چون برگ خزان دیده و چون شمع سحرگاه←