→ دیوان اشعارصائب
صائب
تکبیتهای برگزیده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۱چشم گشایش از خلق، نبود به هیچ بابم←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۲محرمی نیست در آفاق به محرومی من←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۳مکن ای شمع با من سرکشی، کز پاکدامانی←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۴گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۵نگردید از سفیدیهای مو آیینهام روشن←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۶چهرهٔ یوسف ز سیلی گرمی بازار یافت←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۷چه شبها روز کردم در شبستان سر زلفش←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۸به تکلیف بهاران شاخسارم غنچه میبندد←تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۹از خود مرا برون بر، تا کی در این خرابات←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۰چه با من میتواند شورش روز جزا کردن؟←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۱تهی شود به لبم نارسیده رطل گران←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۲جدا چو دست سبو از سرم نمیگردد←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۳از جام بیخودی کرد، ساقی خدا پرستم←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۴راهی که راهزن زد، یک چند امن باشد←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۵دلتنگ از ملامت اغیار نیستم←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۶دیوانهام که بر سر من جنگ میشود←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۷رزق میآید به پای خویش تا دندان به جاست←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۸نشتر از نامردمی در پردهٔ چشمم شکست←تکبیت شمارهٔ ۱۰۹۹بی نیاز از خلق از دست دعای خود شدم←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۰من که روشن بود چشم نوبهار از دیدنم←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۱نرمی ره شد چون مخمل تار و پود خواب من←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۲عاقبت زد بر زمینم آن که از روی نیاز←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۳تمام از گردش چشم تو شد کار من ای ساقی←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۴ز همراهان کسی نگرفت شمعی پیش راه من←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۵هنوزم از دهان چون صبح بوی شیر میآمد←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۶من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۷بود از موی سفید امید بیداری مرا←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۸عالم بیخبری بود بهشت آبادم←تکبیت شمارهٔ ۱۱۰۹از دم تیغ که هر دم به سرم میبارد←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۰عنانداری نمیآمد ز من سیل بهاران را←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۱منم آن غنچه غافل که ز بیحوصلگی←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۲چو نقش پا گزیدم خاکساری تا شوم ایمن←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۳من که بودم گردباد این بیابان، عاقبت←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۴از خاکیان ز صافی طینت جدا شدم←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۵درین قلمرو آفت، ز ناتوانیها←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۶فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۷اول ز رشک محرمیم سرمه داغ بود←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۸عشق بر هر کس که زور آورد، من گشتم خراب←تکبیت شمارهٔ ۱۱۱۹چون ماه مصر، قیمت من خواست عذر من←تکبیت شمارهٔ ۱۱۲۰بزرگان میکنند از تلخرویی سرمه در کارم←