→ سفریاتخواجوی کرمانی
خواجوی کرمانی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱گفتم مستی گفت که آری بخدا←شمارهٔ ۲آن موی میان که می نماید رو را←شمارهٔ ۳چون دلبر ما دل بر بود از برما←شمارهٔ ۴تا چند ز پیش خویش رانی ما را←شمارهٔ ۵می رفت و گرفته کار سروش بالا←شمارهٔ ۶ای لفظ ترا لؤلؤی لالالالا←شمارهٔ ۷ای ریخته قند مصری از شکّر لب←شمارهٔ ۸گر پخته‌ای ای خواجه مِیِ خام طلب←شمارهٔ ۹امشب که حریفان همه مستند و خراب←شمارهٔ ۱۰ای قصر مودّت بوجود تو خراب←شمارهٔ ۱۱ای از می لعلت شده جان مست و خراب←شمارهٔ ۱۲ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب←شمارهٔ ۱۳ای گوی دلم در خم چوگان طرب←شمارهٔ ۱۴آن سرو سهی چون قدح می بگرفت←شمارهٔ ۱۵هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست←شمارهٔ ۱۶ای آنکه ترا جود و مکارم کارست←شمارهٔ ۱۷زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست←شمارهٔ ۱۸ای خطّ تو دیباچه ی قانون نجات←شمارهٔ ۱۹ترکی که ختائی نسب ورومی روست←شمارهٔ ۲۰زلف سیهت که اژدهائی سیهست←شمارهٔ ۲۱آن فتنه که لطف و دلبری مایه ی اوست←شمارهٔ ۲۲با پسته ی شیرین تو شکّر هیچست←شمارهٔ ۲۳کارم ز بزرگان عراق ار بنواست←شمارهٔ ۲۴دل در پی آن یار پسندیده برفت←شمارهٔ ۲۵آن سرو حسینی که ز اصفاهان خاست←شمارهٔ ۲۶آن سنگدل سیمبر آیا ز کجاست←شمارهٔ ۲۷فهرست صحیفه ی معانی دل ماست←شمارهٔ ۲۸چون روی تو خور بعالم افروزی نیست←شمارهٔ ۲۹دل جز دهن تو کام جان هیچ نداشت←شمارهٔ ۳۰ای سرمه چشم اختران خاک درت←شمارهٔ ۳۱گفتم سخنت گفت مگو کم یادست←شمارهٔ ۳۲با پسته ی تنگ تو شکر بر هیچست←شمارهٔ ۳۳با تشنه سخن زاب روان باید گفت←شمارهٔ ۳۴هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت←شمارهٔ ۳۵ای خواجه ترا بنظم اگر دسترسست←شمارهٔ ۳۶ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست←شمارهٔ ۳۷بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت←شمارهٔ ۳۸ای آنکه عقاب چرخ پیشت مگسست←شمارهٔ ۳۹از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت←شمارهٔ ۴۰کی چون خط سبزت شب تاری بودست←
۱ از ۸صفحهٔ بعد ←