→ دیوان اشعارصغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی
قطعات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - قطعهشنیدم پشهای بر پشت پیلی←شمارهٔ ۲ - قطعه در تعریف شاعر نامی شیرینسخن صائبدر خواب گشت صائب ظاهر بچشم جانم←شمارهٔ ۳ - قطعهغنی را بین که از مال فقیران←شمارهٔ ۴ - قطعه در تعریف و توصیف بزرگان عرفان و ادبهست عرفان و ادب ملکی که در آن مولوی←شمارهٔ ۵ - قطعهشنیدهام که شبانی به گوسفندان گفت←شمارهٔ ۷ - قطعهچند گوئی کنم انفاق اگر یابم مال←شمارهٔ ۸ - قطعههرجا که بپاست طرفه کاخی مردم←شمارهٔ ۹ - قطعهتوان بچار صفت بود مفتخر کان چار←شمارهٔ ۱۰ - قطعهز تبدیل خزانی و بهاری←شمارهٔ ۱۱ - قطعهشنیدم که هارون به بهلول گفت←شمارهٔ ۱۲ - قطعهچو باید عاقبت رفتن ز دنیا←شمارهٔ ۱۳ - قطعهاگر دانائی اندر کار باشد←شمارهٔ ۱۴ - قطعهراستی آنچه تصور رود از بهر بشر←شمارهٔ ۱۵ - قطعه ذیل بجهه تمثال مبارک حضرت قطب العارفینبیا تمثال قطب عارفان بین←شمارهٔ ۱۶ - قطعهجناب خواجه محیت حقش بیامرزد←شمارهٔ ۱۷ - قطعههرچه در عالم خرابی رخ دهد←شمارهٔ ۱۸ - قطعهپرورد بهر خدمت خلق آنکه خویش را←شمارهٔ ۲۰ - قطعهدهان بسته قفس و اندر آن سخن مرغیست←شمارهٔ ۲۲ - قطعهاگر نه نفس محیلت مطیع فرمانست←شمارهٔ ۲۳ - قطعهشنیدم که از مال داری لئیم←شمارهٔ ۲۴ - قطعهجبرئیل آمد بامر حضرت پروردگار←شمارهٔ ۲۵ - قطعهیک بنده تمام عمر خود را←شمارهٔ ۲۶ - قطعهاین قدر ای توانگر مفشارنای مسکین←شمارهٔ ۲۷ - قطعهبر این سرا چه فانی مبند دل زنهار←شمارهٔ ۲۸ - قطعهمبر رشک بر آنکه او را ملک←شمارهٔ ۲۹ - قطعهاین شنیدی که نکته پردازی←شمارهٔ ۳۰ - قطعهبود قرآن کتابی پای تا سر←شمارهٔ ۳۱ - قطعهدریغ کان هنر اوستاد ما شیدا←شمارهٔ ۳۲ - قطعهیکی را گه و بی گه اندر سرای←شمارهٔ ۳۳ - قطعهاگر بکار تو افتد گره ز بازی چرخ←شمارهٔ ۳۴ - قطعهحرمت دهقان بود لازم اگرچه بنده را←شمارهٔ ۳۵ - قطعهگهی بفقر شویامتحان گهی به غنا←شمارهٔ ۳۶ - قطعهبه هر چیز مهرت فزونتر بود←شمارهٔ ۳۷ - قطعهآنکوست به شط چو بط شناور←شمارهٔ ۳۸ - قطعهعمارتی که بنا کرد خواجه همچو بهشت←شمارهٔ ۳۹ - قطعههمیشه رسم جهانست اینکه نعمت را←شمارهٔ ۴۰ - قطعههست ثابت که اهل عرفان نیست←شمارهٔ ۴۱ - قطعهای همه باد و خاک و آتش و آب←شمارهٔ ۴۲ - قطعهخون که افسرد چه نفعش ز عناب رسد←شمارهٔ ۴۳ - قطعهگر ندانی چیست تمثال حرام اندوختن←
۱ از ۲صفحهٔ بعد ←