خیام
رباعیات اصیل
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱دارنده، چو ترکیبِ طبایع آراست←شمارهٔ ۲در دایره‌ای کآمدن و رفتنِ ماست←شمارهٔ ۳ترکیبِ پیاله‌ای که در هم پیوست←شمارهٔ ۴این کوزه که آبخوارۀ مزدوری است←شمارهٔ ۵آن را که به صحرای عِلَل تاخته‌اند←شمارهٔ ۶در شش جهت آنچه گِردِ ما گستردند←شمارهٔ ۷آن‌ها که کهن بُوَند و آن‌ها که نُوَند←شمارهٔ ۸آرند یکی و دیگری بربایند←شمارهٔ ۹ز آوردنِ من، نبود گردون را سود←شمارهٔ ۱۰از جملۀ رفتگانِ این راهِ دراز←شمارهٔ ۱۱وقتِ سحر است، خیز ای مایهٔ ناز←شمارهٔ ۱۲در کارگهِ کوزه‌گری رفتم دوش←شمارهٔ ۱۳در جُستنِ جام جم، جهان پیمودم←شمارهٔ ۱۴چون نیست مَقامِ ما درین دهرْ مُقیم←شمارهٔ ۱۵مشنو سخن از زمانه ساز آمدگان←شمارهٔ ۱۶رفتم که درین منزل بیداد بُدَن←شمارهٔ ۱۷از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکن←شمارهٔ ۱۸ای آنکه تو در زیرِ چهار و هفتی←شمارهٔ ۱۹خوش باش که پخته‌اند سودایِ تو دی←شمارهٔ ۲۰بردار پیاله و سبویْ ای دلجوی←