→ فرالاویفرالاوی
فرالاوی
ابیات پراکنده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱دلا کشیدن باید عتاب و ناز بتان←شمارهٔ ۲لاد را بر بنای محکم نه←شمارهٔ ۳من رهی پیر و سست‌پای شدم←شمارهٔ ۴صحرای سنگ‌روی و کُه سنگلاخ را←شمارهٔ ۵هوشم ز ذوق لطف سخن‌های جان‌فزاش←شمارهٔ ۶چون نباشد بنای خانه درست←شمارهٔ ۷نه همچون رخ خوبت گل بهار←شمارهٔ ۸ز چشم مست تو عالم خراب است←شمارهٔ ۹آن کن که بدین وقت همی کردی هر سال←شمارهٔ ۱۰من عاملم و تو معاملی←شمارهٔ ۱۱نو عاشقم و از همه خوبان زمانه←شمارهٔ ۱۲هم آهو فغند است و هم تیز تک←شمارهٔ ۱۳ای من رهی آن دست و خطً و کلکت←شمارهٔ ۱۴چون مورد بود سبز گهی موی من همه←شمارهٔ ۱۵فزون ز آنکه بخشی بزار تو زر←شمارهٔ ۱۶میغ چون ترکی آشفته که تیر اندازد←شمارهٔ ۱۷ماده گاوان پاده‌اش هر یک←شمارهٔ ۱۸ز ناگه بار پیری بر من افتاد←شمارهٔ ۱۹آب گلفهشنگ گشته از فسردن ای شگفت←شمارهٔ ۲۰روا نبود که با این فضل و دانش←شمارهٔ ۲۱تو شب آیی نهان بوی همه روز←شمارهٔ ۲۲اگر با من دگر کاوی خوری ناگه←شمارهٔ ۲۳من ز آغالشت نترسم هیچ←شمارهٔ ۲۴ای بر همه قحبگان گیتی سرجیک←شمارهٔ ۲۵ - از مثنوی به بحر متقارببه تن بر یکی ژنده‌ای از پتو←شمارهٔ ۲۶ - از مثنوی به بحر خفیفکفش‌گر دید مرد داور تفت←