→ نورس دماوندینورس دماوندی
نورس دماوندی
رباعیات
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۴۱بالی ذوقی تشوقی طیرانی←شمارهٔ ۴۲بر آینه ی دلی که چون جام جم است←شمارهٔ ۴۳من مردم و از هر طمعی آزادم←شمارهٔ ۴۴در سیم کشی طفل سرشکم سحر است←شمارهٔ ۴۵گلزار به کف نسخه ای از روی تو داشت←شمارهٔ ۴۶شست نگه تو بس که صاف افتاده است←شمارهٔ ۴۷در دهر ز دل چشم ترم سیرتر است←شمارهٔ ۴۸ای شعله ی رخسار تو گلزار خلیل←شمارهٔ ۴۹ترکی که دمش چو تیغ خونخواری کرد←شمارهٔ ۵۰ای آینه ی روی خنک نرمی تو←شمارهٔ ۵۱هر چند که شوخ و پرفن و پرکاری←شمارهٔ ۵۲بی اصل تر از نقش بر آب اند این قوم←شمارهٔ ۵۳ای خان صلاح پیشه افساد بس است←شمارهٔ ۵۴هر آیت صنعتی چو بیند آگاه←شمارهٔ ۵۵در پیش سران جز به کمر دست مگیر←شمارهٔ ۵۶دل مایل حرف پاک آزاده بود←شمارهٔ ۵۷حسنی که خلیلش کشد از چهره نقاب←شمارهٔ ۵۸خردسالان چو نکته ساز آیند←شمارهٔ ۵۹صد شکر که دل زشرک پرداخته شد←شمارهٔ ۶۰ای نام نگین تو بر نگین جانها کنده←شمارهٔ ۶۱در قید غم و شکنجه دنیایم←شمارهٔ ۶۲هر گوشه ی خاطر از کسان غمکده ای است←شمارهٔ ۶۳با عاشق سنگ سنگ می باید بود←شمارهٔ ۶۴با دام تعلقم چو آویزش نیست←شمارهٔ ۶۵افتاده ز چشم ما سوی الله مرا ست←شمارهٔ ۶۶هرگز گله از سپهر و انجم نکنم←شمارهٔ ۶۷هر کس که نه نغمه سنج مضمون باشد←شمارهٔ ۶۸هر چند دل از خدنگ او جوشن شد←شمارهٔ ۶۹چون بهر شکست شد مهیا دل من←شمارهٔ ۷۰بر عارض لاله رنگت ای بدر منیر←
→ صفحهٔ قبل۲ از ۲