→ رودکیرودکی
رودکی
ابیات پراکنده
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱گرچه بشتر را عطا باران بود←شمارهٔ ۲پیش تیغ تو روز صف دشمن←شمارهٔ ۳تنت یک و جان یکی و چندین دانش←شمارهٔ ۴چنان که اشتر ابله سوی کنام شده←شمارهٔ ۵جز به مادندر نماند این جهان گربه‌روی←شمارهٔ ۶گوش تو سال و مه به رود و سرود←شمارهٔ ۷درنگ آسا سپهر آرا بیاید←شمارهٔ ۸شیر آلغده که بیرون جهد از خانه به صید←شمارهٔ ۹نباشد زین زمانه بس شگفتی←شمارهٔ ۱۰چو گرد آرند کردارت به محشر←شمارهٔ ۱۱کمندش بیشه بر شیران قفس کرد←شمارهٔ ۱۲هر آنچه مدح تو گویم درست باشد و راست←شمارهٔ ۱۳گیهان ما به خواجهٔ عدنانی←شمارهٔ ۱۴اگرت بدره رساند همی به بدر منیر←شمارهٔ ۱۵همی بایدت رفت و راه دورست←شمارهٔ ۱۶ندیده تنبل اوی و بدیده مندل اوی←شمارهٔ ۱۷فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید←شمارهٔ ۱۸تا کی کنی عذاب و کنی ریش را خضاب؟←شمارهٔ ۱۹جغد که با باز و پلنگان پرد←شمارهٔ ۲۰تا لباس عمر اعدایش نگردد بافته←شمارهٔ ۲۱بر روی پزشک زن، میندیش←شمارهٔ ۲۲آی از آن چون چراغ پیشانی←شمارهٔ ۲۳خاک کف پای رودکی نسزی تو←شمارهٔ ۲۴به باز کریزی بمانم همی←شمارهٔ ۲۵همه نیوشهٔ خواجه به نیکویی و به صلحست←شمارهٔ ۲۶هیچ راحت می‌نبینم در سرود و رود تو←شمارهٔ ۲۷شب قدر وصلت ز فرخندگی←شمارهٔ ۲۸لاد را بر بنای محکم نه←شمارهٔ ۲۹خوبان همه سپاهند، اوشان خدایگانست←شمارهٔ ۳۰بهارچین کن ازان روی بزم خانهٔ خویش←شمارهٔ ۳۱فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید←شمارهٔ ۳۲با دل پاک مرا جامهٔ ناپاک رواست←شمارهٔ ۳۳معذورم دارید کِم اندوهِ وَغیش است←شمارهٔ ۳۴چه گر من همیشه ستا گوی باشم←شمارهٔ ۳۵بودنت در خاک باشد، بافدم←شمارهٔ ۳۶ز مهرش مبادا تهی ایچ دل←شمارهٔ ۳۷راهی آسان و راست بگزین، ای دوست←شمارهٔ ۳۸زین و زان چند بود برکه و مه؟←شمارهٔ ۳۹از جود قبا داری پوشیده مشهر←شمارهٔ ۴۰بخت و دولت چو پیشکار تواند←
۱ از ۵صفحهٔ بعد ←