→ مختارنامهعطار
عطار
باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ذوق شکر از چشیدن آمد حاصل←شمارهٔ ۲فرّخ دل آن که مُرد حیران و نگفت←شمارهٔ ۳خود را به طریق چاره میباید کرد←شمارهٔ ۴امروز دلی سخن نیوش اولیتر←شمارهٔ ۵ای دل چو شراب معرفت کردی نوش←شمارهٔ ۶تا چند زنی ای دلِ برخاسته جوش←شمارهٔ ۷تا چشم ز دیدارِ جهان در بستیم←شمارهٔ ۸ای دل شب و روز چند جوشی، بنشین←شمارهٔ ۹تا کی زنی ای دل خسته جوش←شمارهٔ ۱۰ای دل به سخن مگرد در خون پس ازین←شمارهٔ ۱۱گر بحرنهای، ز جوش بنشین آخر←شمارهٔ ۱۲گر نام ونشان من توانستی بود←شمارهٔ ۱۳چون لوح دل از دو کون بستردم من←شمارهٔ ۱۴در فقر، سیاه پوشیم اولیتر←شمارهٔ ۱۵در عشق تو از بس که خروش آوردیم←شمارهٔ ۱۶هر چند که نیست هیچ از حق خالی←شمارهٔ ۱۷چون برفکنند از همه چیزی سرپوش←شمارهٔ ۱۸دل در پی راز عشق، پویان میدار←شمارهٔ ۱۹در عالم توحید به کس هیچ مگوی←شمارهٔ ۲۰تا برجایی بجای میباش و خموش!←شمارهٔ ۲۱هر چند ترا محرم اسراری نیست←شمارهٔ ۲۲تا کی به سخن زبان خروشان داری←شمارهٔ ۲۳تا چند زنی منادی، ای سر که فروش!←شمارهٔ ۲۴گر خواهی تو که وقت خود داری گوش←شمارهٔ ۲۵اجزای تو جمله گوش میباید و بس←شمارهٔ ۲۶آن به که نفس ز کارِ عالم نزنی←