خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از سر چو کله در برم آن ترک براندازدهر کس نظری دارد در پاش سراندازد
۲
بی دیده نمیبیند رخسار نگارین راهر کو بصری دارد بر تو نظر اندازد
۳
گر بگذری از کنعان ای یوسف روحانییعقوب زدل بیرون مهر پسر اندازد
۴
در طور غم عشقت چون شعله زند آتشصد کوه چو سینا را پرت از کمر اندازد
صفحهٔ ۱ از ۳