خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا باده که ایام طربناک آمدداروئی ده که دوای دل غمناک آمد
۲
جامه ناز تو افتاده مگر در بستانسرو آن جامه به بر کرده و چالاک آمد
۳
چه شرابست بجام تو که در مستی عشقزهر در مشرب مستان تو تریاک آمد
۴
صفت از رنگ رخ و بوی تو در باغ شنیدگل که با جامه خونین و دل چاک آمد
صفحهٔ ۱ از ۳