خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بُوَد آیا که ز ما پیر مغان یاد کند؟به یکی جرعه‌ام از قید تن آزاد کند
۲
دل تو را بیند و خاموش شود چون غنچهبلبل آنست که گل بیند و فریاد کند
۳
بشکر خنده آن خسرو شیرین دهنانافکند شوری و خلقی همه فرهاد کند
۴
منکه از وسوسه عقل سراپای غممهم مگر باز غم عشق توام شاد کند
صفحهٔ ۱ از ۳