خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم بگرفته دل از وصل دلبربود بی دلبرم کوهی به دل بر
۲
خلیلا بر تو آذر گشت گلزارشد آذر مه مرا بیدوست آذر
۳
همی آهم جهد از سینه چون برقهمی سیلم رود از سینه تر
۴
ترا خوش باد طرف باغ و بستانمرا داغ تواز باغ است خوشتر
صفحهٔ ۱ از ۳