خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۵۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از ما کند دریغ چو جور و جفا هنوزکی طبع اوست مایل مهر و وفا هنوز
۲
صیاد روزگار که آفاق دیده استاین آهوان ندیده بچین و ختا هنوز
۳
آهو زناف نافه دهد او زچین زلفچین و ختاش میدود اندر قفا هنوز
۴
از خاک شیخ شهر سبو کرد می فروشکز آن شراب آید بوی ریا هنوز
صفحهٔ ۱ از ۴