خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یافتی از کمند هجر خلاصحمدی ایدل بخوان تو از اخلاص
۲
زرخالص کند بر آتش صبرکاب و رنگش فزون شود زخلاص
۳
خون خم را اگر صراحی خوردساقیا خون او بخور به قصاص
۴
تو کدامی که آفتاب سپهردر هوایت چو ذره شد رقاص
صفحهٔ ۱ از ۲