خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نوبهار است و برآورد گل رعنا خاکلعبتان کرده عیان نغز و خوش و زیبا خاک
۲
تا که عیش که بود در چمن و عشرت کیستکه چمن باز حلی کرد قبا دیبا خاک
۳
گو بموسی گلستان دم از ارنی نزنیکه بسی مشعله افروخته چون سینا خاک
۴
گل خورشید بپرورده بدامان از مهرخود بر او دیده فرو دوخته چون حربا خاک
صفحهٔ ۱ از ۳