خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک چشمت صنما گرچه علیل است علیللیک هر جا نگری خیل قتیل است قتیل
۲
بار هجرت بدل زار گرانست گرانگو بنه کوه که بالله نه ثقیل است ثقیل
۳
آب حیوان که سکندر زپیش رفت و نیافتخضر خط تو بر آن چشمه دلیلست دلیل
۴
مه کنعانی من ایکه عزیزی در مصرسوی یعقوب نظر کن که ذلیلست ذلیل
صفحهٔ ۱ از ۴