خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدعی تا چند می‌پرسی تو از اسرار دلچشم تر افکند بیرون نقطه پرگار دل
۲
رشته زنار بگسستی ولی بت در بغلگر توانی بگسل ای جان رشته زنار دل
۳
شاهد معنی بود بی‌رنگ آیینه بیارزرد و سرخ و سبز دان از پرده زنگار دل
۴
پرتو رحمن نتابد در درون سینه‌اتتا که داری نقش شیطان بر در و دیوار دل
صفحهٔ ۱ از ۳