خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۶۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز همرهان مجازی کناره کن ای دلکمند الفت اغیار پاره کن ای دل
۲
چو آفتاب حقیقت برآمد از مطلعاز این ستاره وشان رو کناره کن ای دل
۳
گرت هواست که صبحت برآید از مشرقز اشک دامن خود پرستاره کن ای دل
۴
ز کشتگان مگرت در نظر بیارد دوستتو خویش بر مژه او قناره کن ای دل
صفحهٔ ۱ از ۳