خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بکفر زلف آن ترسا بچه تا دین و دل دادمصلیب رشته تسبیح زاهد رفته از یادم
۲
مرا زاین بستگی بس فخر بر آزادگان باشدمباد آندم که بگشاید زرحمت پای صیادم
۳
نیم خسرو که گر شیرین نباشد شکری جویممقیم بیستون عشق پابرجای فرهادم
۴
زآب دیده آتش زد بخاکم بخت وارونمشدم چون کوه وهجر تو چو کاهی داد بر بادم
صفحهٔ ۱ از ۳