خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۸۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا سودای آن گیسوی پرچینفراغت میدهد از نافه چین
۲
بت سیمین ما صد چین بمو داداگر چین را بود بتهای سیمین
۳
شدی بر آفتاب روخوی افشاننثار ماه کردی عقد و پروین
۴
بیاد طره شکر دهانیشده ویران دلم مشکوی شیرین
صفحهٔ ۱ از ۳