خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهی تابیده از مشکوی مشکینکه شکر خنده اش را بند شیرین
۲
دو صد چین نافه دارد هر غزالشاگر چین را بود آهوی مشکین
۳
دلش از سنگ و سر پنجه زفولادحریر اندام دارد سینه سیمین
۴
نگارینا نخواهد خون بها کسبرآور زآستین دست نگارین
صفحهٔ ۱ از ۴