خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۹۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نه ای چشم سیه بهر شکار آمدهایتیر مژگان به کف از بهر چه کار آمدهای
۲
دلنشینی عجب ای ناوک مژگان پیداستکز کمانخانه ابروی نگار آمدهای
۳
به تماشای گل و سرو و سمن حاجت نیستکز خط و چهره و قد رشک بهار آمدهای
۴
آه عشاق نکرد ار رخ تو گردآلوداز چه ای آینه پنهان به غبار آمدهای
صفحهٔ ۱ از ۳