خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آید از عشق کار شایستهمن و آن کار بار شایسته
۲
روزگاری بعشق کردم سریاد از آن روزگار شایسته
۳
فاش کردند سر حق عشاقگو بیاد آر دار شایسته
۴
نیست هر دغدار بنده عشقمنم آن داغدار شایسته
صفحهٔ ۱ از ۴