خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا ز عشق مجاز از چه مهر برکندی؟حقیقتی به کف آور که باز پیوندی
۲
بیا که تخم امیدم هنوز در دل هستاگر تو بیخ محبت ز ریشه برکندی
۳
سخن به بزم رقیبان نموده‌ای آغازنمک به زخم درون‌ها چرا پراکندی؟
۴
ز هر طرف که برندت برآری از نو سرتو ای نهال محبت عجب برومندی
صفحهٔ ۱ از ۴