خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داشت خمارم سر دیوانگیساقیم آورد می خانگی
۲
گو ننهد پای در این سلسلههر که ندارد سر دیوانگی
۳
شمع جمالت چو تجلی کندمهر و مه آیند به پروانگی
۴
عقل به افسانه بخفت هنوزعشق فسون‌ساز به افسانگی
صفحهٔ ۱ از ۳