خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۰۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ایکه از چهره شمع انجمنیبقد ازنار سرو در چمنی
۲
نکنم با خیال زلف و رختبچمن میل سنبل و سمنی
۳
عارفش مرده لحد خواندروح بی ذوق عشق در بدنی
۴
کی بری ره بکوی او هیهاتایکه در بند نفس خویشتنی
صفحهٔ ۱ از ۳