خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محتسب چند ز کین شیشه ما می‌شکنیشرم کن از می اگر رحم به ما می‌نکنی
۲
دل ما شیشه ما عشق ازل باده اوحرم خاص خدا را ز چه رو می‌شکنی
۳
تو که صد خیل گرفتار به یک مو داریدام بر صید وحوش از چه به صحرا فکنی
۴
پیش چشمت چه، محل لشکر ترکان داردتو که از تیر نظر رستم دستان بزنی
صفحهٔ ۱ از ۳