خلوتی با آشفتهٔ شیرازی
شمارهٔ ۱۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که آگه نیستی از حال گویچنبر چوگان ببین و ز گو مگوی
۲
گر گلت را برد گلچین عندلیبخار گو از دیده چون مژگان بروی
۳
خرمن عشاق را آتش بیاربرق گو جز آشیان ما مجوی
۴
چون قد موزونت و چشم ترمسرو نه در باغ و آبی نه بجوی
صفحهٔ ۱ از ۲